Herkenning
De steenuil (Athene noctua) is met 21–23 cm Nederland's kleinste uil. Lichaam grijsbruin met witte stippen, opvallende witte 'wenkbrauwen' boven gele ogen — een wat boze uitdrukking. Geen oorpluimpjes (anders dan ransuil). Vliegt in golfvlucht en zit graag op palen, schoorstenen en lage takken.
Ecologische waarde
Een ecologisch icoon van het Nederlandse boerenerf. Beschermd; sterk afgenomen sinds 1990 door verlies van knotwilgen en intensieve landbouw. Belangrijke regulator van veldmuizen en mollen. Aanwezigheid wijst op een oud-Nederlands erf-landschap dat steeds zeldzamer wordt.
Leefwijze
Eén broedsel per jaar. Eitjes in mei in holte van knotwilg, schuur of kerk. Jongen zelfstandig na 2 maanden. Volwassenen blijven jaarrond in territorium en zijn — uniek onder uilen — vaak overdag actief, vooral in zomer.
In de ecotuin
Behoud knotwilgen — hun primaire nestlocatie. Plaats steenuil-nestkasten (verkrijgbaar bij Vogelbescherming) op 3+ m hoogte aan boerenschuren of in oude bomen. Open jachtterrein (gemaaide weide of moestuinpaden) is nodig. Geen rattengif — vergiftigt steenuilen via voedselketen.
Tips
- Behoud knotwilgen en plant nieuwe
- Steenuil-nestkast op 3+ m hoogte aan schuur of in oude boom
- Open jachtterrein — kortgemaaide weide of moestuinpaden
- Geen rattengif — direct dodelijk via voedselketen
