Herkenning
Het sijsje (Spinus spinus) is met 11–12 cm één van onze kleinste vinken. Verenkleed groengeel met zwarte streepjes; mannetjes hebben een zwarte kruin en zwarte kin, vrouwtjes blijven doffer. Veel slanker en kleiner dan groenling. Roep: hoog 'tsiet'.
Ecologische waarde
Vooral een wintergast — broedt in noordelijke naaldbossen (Scandinavië, Oost-Europa) en trekt in oktober naar Nederland voor de winter. Specialiseerd op kleine zaden van elzen, berken, dennen. Beschermd. Een sijs in jouw tuin is een geluk; de aantallen variëren sterk per jaar door 'massa-trek-jaren'.
Leefwijze
Komt in oktober naar Nederland in groepen. Foerageert op elzen-zaden door ondersteboven aan kleine takjes te hangen — een gymnastische manier van eten. In maart vertrekt hij weer noordwaarts. Sommige sijzen blijven 's zomers in NL en broeden plaatselijk in dennenbossen.
In de ecotuin
Een zwarte els (Alnus glutinosa) of berk in een tuin is een sijs-magneet — januari-februari kunnen 20+ sijzen tegelijk in een boom hangen. Voederplank met nyjer-zaad. Geen actieve aantrek nodig — als de bomen er staan, komt de sijs.
Tips
- Plant zwarte els of berk — ideale wintervoedselbron
- Voederplank met nyjer-zaad in winter
- Niet wegmaaien van elzenkegels — die zijn primair voer
- Geen pesticiden — sijs is gevoelig
